Wednesday 15 February 2012

Chero Teeram

వసివాడని పువ్వుల తోటలో విహరిస్తున్నా ఓ చల్లని చిరునవ్వు నన్ను ఇలా చుటుముట్టింది కనులు తిప్పి చూసే లోగ ఏమైందో అల మాయమై పోయింది ... ఆ చిరునవ్వు ని అలా నా హ్రిదయ మందిరం లో అలానే పతిలపరుచు కున్న...

విరి తోటలో విహరిస్తుంటే అమోఘమైన పరిమళం నన్ను చుట్టుముట్టింది ఎవరా అని తల తిప్పి చూసే లోగ ఎటో మాయమయ్యింది ... ఆ పరిమళాన్ని అలా నా మనసు లోగిలిలో అలానే పతిలపరుచుకున్న...

పతిలపరిచిన ఆ చిరునవ్వు ని ఆస్వాదిస్తూ ఆ పరిమళాన్ని ఆనందిస్తూ అల నడుచు కుంటూ వెళ్తుంటే దారిలో గులాబి రేకు ఒకటి గుచ్చు కుంది ... కన్నిటికి బదులు పన్నిటి చినుకులు రాలాయి నా యద పైన ...

ఆ రెండు జ్ఞాపకాలు నా ప్రేయసివని ... ఇప్పటికి నా ప్రేమ అలాగే ఉందని... ఎప్పటికి అది చెదిరి పోదని ఆనందించాలో లేక ఇక నువ్వెప్పుడు నా జ్ఞాపకాల్లోనే ఉండిపోతావో అని బాధ పడాలో ఏమో ఏమి తోచటం లేదు...

కలిసెంత దూరం లో నే ఉన్న కలవనంత దూరమాయె .. పలకరించెంత చనువు ఉన్న పలుకు రాదాయే
పులకరించెంత హాయిగా ఉన్న నీ జ్ఞాపకాల వీచిక ఇలా నా కనుల ముందర కదలాడుతూ ఉన్నాయి ...

మన స్నేహం ... చివరికి స్నేహం గానే మిగిలింది...  నువ్వూ ఉన్నావు నీ నవ్వూ ఉంది... నేను ఉన్నాను నా ఆశ ఉంది కాని మనమింకా కలుసుకునే దారి లేదాయే.. !