కాలం కంటే గొప్పది లేదు. భయం కూడా కొట్టుకు పోతుంది, బాధ కూడా మటుమాయం అవుతుంది. కాని వాటి గురించి తెలిసి కూడా లేనిపోని జంఝాటాలకు తావు ఇస్తుంటాము. భయాన్ని ఉసిగొల్పి ఊరకనే భీతి చెందుతూ మానసికంగా సంతులనం కోల్పోయిన వారమౌతాము.
డబ్బుంటేనే నన్ను గౌరవిస్తావా, వ్యాపకముంటేనే నా మాట వింటావా అంటే నన్ను మనిషిగా ఏరోజు భావించలేదా, అంటే నా ఆస్తి తప్ప నా ఉనికితో సంబంధం లేదా.. అనగా అవసరాలకు తప్ప బంధానికి నువ్విచ్చే విలువ శూన్యం.. అలా ఐతే నేను ఉంటున్నది కుటుంబం కాదు అరణ్యం