కావ్యాంజలి

నా భావాలన్నిటిని నేను నాలోనే దాచుకున్న ఇన్నాళ్ళు  అవన్నీ మంచు కొండల్ల చల్లగా నా మదిలో దాగి ఉండేవి  ఈ నాడు అవి కరిగి చిన్ని సెలఎరులై ఓ ప్రవహించే నది అయి  ఉరకలు పరుగులు పెడుతూ ఉంటె ఎందుకిన్నాళ్ళు ఇలా దాచాననిపించింది ఎదలో మలినలున్న ఈ  అమృతపు దారలో కడిగిన ముత్యము వలె నిగారింపు సంతరించుకుంది మంచు కొండల్లో చలనం లేని నిహారికలా ఓ సుమ మాలిక ల నన్నివేళ అల్లుకుంది ఆ భావన మనసు ఎంత ధవళ కాంతుల్లో ధగ ధగ మన్న కోప తాపాల హోమ గుండం లో అవి పది ఆవిరి కానివ్వను సెలయేటికి కొండలు కొనలు లెక్క కాదు నా కవిత్వ సెలయేటికి భాస భేదం లెక్క కాదు అన్నిటికి మించి రాగద్వేషాలకు తావులేని చల్లని కావ్య మాలిక ఇది.

మనసులో ఏదో తెలియని అలజడి నన్ను ఎంతగానో మభ్య పెడుతూ ఉంది. తీరాన ఆ అల నా దరికొచ్చి ఏదో విన్నవిన్చోకోవలను కొంటోంది. నిన్నటి ఆ  చెడు నిజాన్ని కక్కాలని ఉన్న ఏదో ఆప్యాయతల వలయం నా గొంతుకలో అడ్డు పడుతూ ఉంది. మనిషి మనిషికి తెడలేన్ని ఉన్న పీల్చే ఉపిరోక్కటే మెలిగే భూమి ఒక్కటే వరసలు బంధాలు మారుతాఎమో ఆ తియ్యని పిలుపు నోచుకునేది ఆ మనిషే. ఈ బంధాలు ఎన్నడు మనిషి అభివృద్ధి కి ఆటంకాలు కావు అవే మనిషి ఎదుగుదలకు సోపానాలు

౧. భజ గోవిందం భజ గోవిందం గోవిందం భజ మూఢమతే సంప్రాప్తే సన్నిహితే కాలే నహి నహి రక్షతి దుక్రింకరణే ౨. మూఢ జహీహి ధనాగమతృష్ణాం కురు సద్బుద్ధిమ్ మనసి వితృష్ణాం యల్లభసే నిజ కర్మోపాత్తం విత్తం తేన వినోదయ చిత్తం ౩. నారీ స్తనభర నాభీదేశం దృష్త్వా మాగా మోహావేశం ఏతన్మాంస వసాదివికారం మనసి విచింతయా వారం వారం ౪. నళినీ దళగత జలమతి తరళం తద్వజ్జీవిత మతిశయ చపలం విద్ధి వ్యాధ్యభిమాన గ్రస్తం లోకం శోకహతం సమస్తం ౫. యావద్విత్తోపార్జన సక్తః తావన్నిజ పరివారో రక్తః పశ్చాజ్జీవతి జర్జర దేహే వార్తాం కోపి న పృచ్చతి గేహే ౬. యావత్ పవనో నివసతి దేహే తావత్ పృచ్చతి కుశలం గేహే గతవతి వాయౌ దేహాపాయే భార్యా బిభ్యతి తస్మిన్ కాయే ౭. అర్ధమనర్ధం భావయ నిత్యం నాస్తి తతః సుఖ లేశః సత్యం పుత్రాదపి ధన భాజాం భీతిః సర్వత్రైషా విహితా రీతిః ౮. బాల స్తావత్ క్రీడాసక్తః తరుణ స్తావత్ తరుణీసక్తః వృద్ధ స్తావత్ చిన్తాసక్తః పరమే బ్రహ్మణి కోపి న సక్తః ౯. కా తే కాన్తా కస్తే పుత్రః సంసారో అయమతీవ విచిత్రః కస్య త్వం వా కుత ఆయాతః తత్వం చిన్తయ తదిహ భ్రాతః ౧౦. సత్సంగత్వే నిస్సంగత్వం నిస్సంగత్వే నిర్మోహ...

అప్పటివరకు నిరంతరాయంగా తన ఉద్వేగభరిత వేడిమిని మనషుల మీదకు నెడుతున్న సురిడిని ఒక్కసారిగా నల్లని కారుమేఘాలు ఆవహించాసాగాయి , అలల ఉద్ద్రుతి పెరుగుతున్న కొద్ది చల్లని గాలి వీస్తూ మైమరిపిస్తూ ఊపిరిలో లీనమై ఎటో మాయమైపాయింది ఇసుక తెన్నులు నీటిలో సుడులు తిరుగుతూ ఇక సెలవంటూ సాగరంలో ఏకమయ్యాయి, అల ఆకాశమంత ఎత్తులో విహార యాత్రలో మునిగి తేలసాగాయి మేఘాలు. అంతటి అలజడే అక్కడే ఇవన్ని గమనిస్తున్న ఒక్కడికి కలిగాయి

एक अनोखा पल जो यादगार है सोचा था कुछ, हुआ तो कुछ और है इस अनोखे पल को न खो बैठू जिसने मुझे जीना सिखाया है अब इसके सिवाय मैं किस पर भरोसा करूँ? अनगिनत दिन जो लोग कहते है, आखिर सिर्फ चौबीस घंटे ही तो है इन चौबीस घंटों में न जाने कितने नए ख्वाब आ जाते है उन सबकी याद तो हरपाल रखना चाहता हूँ लेकिन ये जो पल है छीन सकता है मुझसे ये यादगार पल कितनी मोड़े कितनी करवटे जो इस छोटी सी जिंदगी ने ली है मुझे क्या पता सिर्फ मैं जी रहा हूँ अपनी जो कही जिंदगी आपस में दिलचस्प एवं खुश खबरियां भी दे जाती है ये पल आखिर उससे बढकर कौन है जो इस संसार के पहिये को धकेल रहा है?  

కౌసల్యా సుప్రజా రామ పూర్వా సంధ్యా ప్రవర్తతే ఉత్తిష్ఠ నరశార్దూల కర్తవ్యం దైవ మాహ్నికమ్‌ 1 తా. కౌసల్యాదేవికి సుపుత్రుడవగు ఓ రామా! పురుషోత్తమా! తూర్పు తెల్లవారుచున్నది. దైవ సంబంధములైన ఆహ్నికములను చేయవలసియున్నది. కావున లెమ్ము. ఉత్తిష్ఠోత్తిష్ఠ గోవింద ఉత్తిష్ఠ గరుడధ్వజ ఉత్తిష్ఠ కమలాకాన్త త్రైలోక్యం మంగళం కురు 2 తా. ఓ గోవిందా! లెమ్ము. గరుడధ్వజము కల ఓ దేవా! లెమ్ము. ఓ లక్ష్మీవల్లభా ! లెమ్ము. లేచి ముల్లోకములకును శుభములు కలిగింపుము. మాతః సమస్త జగతాం మధుకైటభారే: వక్షో విహారిణి మనోహర దివ్యమూర్తే శ్రీస్వామిని శ్రితజనప్రియ దానశీలే శ్రీ వేంకటేశ దయితే తవ సుప్రభాతమ్‌ 3 తా. సమస్త లోకములకును మాతృదేవతవును, విష్ణుదేవుని వక్షస్థలమందు విహరించుదానవును, మనస్సును ఆకర్షించు దివ్యసుందర స్వరూపము కలదానవును, జగదీశ్వరివిని, ఆశ్రితుల కోరికలను నెరవేర్చుదానవును, శ్రీ వేంకటేశ్వరుని సతీమణివి అగు ఓ లక్ష్మీదేవీ! నీకు సుప్రభాతమగు గాక. తవ సుప్రభాత మరవిందలోచనే భవతు ప్రసన్న ముఖచంద్రమండలే విధిశంకరేన్ద్ర వనితాభిరర్చితే వృషశైలనాథయితే దయానిధే. 4 తా. కమలములను పోలు కన్నులును, చంద్రబింబము వలె ప్రసన్నమైన ముఖము...

కన్నుల్లో కలల కొలను కాని కన్నీటి సంద్రం ఆశల కడలి లొ భావాల అలల పురొగమన తిరొగమనం జీవితం సుఖ దుఃఖాల తుగుడు బల్ల ఏ ఓక్కటి ఎక్కువైనా తక్కువైన కల్ల మమకారం నిండిన పసి హృదయాలు ప్రకృతిలో వెలసిల్లిన భావగీతికలు

When everything is like a messy maze... We don't try to make it a big fusion of all kinds of unknown things but we often don't know that we are actually having a discovery of ourselves. Is it that or something else... Wherever..whenever you think so When everything is like a messy maze... All our hopes shatter, but we don't know that our hearts are not made of glass only thinking of the gloomy days will increase the sad moments which will ultimately make you loose hope. But life is not meant for that.. Life is a golden sun with an eclipse of negligence, which has to be abandoned We are all thinking of ending the sun which is powerful just because we think that we can't end the eclipse... but its always wrong Wake up, whenever wherever you think so.. think that this is not the way one must always think Get up.. Get up...! Afterall this life is one of the precious moment.. a precious gift.

వన్నెల వాసంతాలు ఎదురు చూస్తున్నాయి కొఇల రాగాలకి ఎగసి కాని ఎందుకో నాకే తెలియని ఆవేదన ఏదో నన్ను వెంటాడుతుంది ఈ కలవరింతల లో ఎం మాయో ఏమో నన్నే నేను మరిచిపోయా... ఎందుకో అసలెందుకో కలలు చిమ్మ చీకటిలోనే వస్తాయన్నది నిజమే కాని వాటికి వెలుగు చూపించక పోతే అవి ఆ చీకటిలోనే కనుమరుగై పోతాయి ఎన్నటికో ఒక కల వచ్చింది నన్ను మైమరిపించింది కాని ఏమో ఏమైందో ఆ కల వేకువ చూడక ముందే కన్నీటి సంద్రం లో ఉప్పెన లా మారి ఆవిరైపోయింది ఇదే కళల అల లేక అలల కల ... ఏమో ఇది కాని ఏదో వింత అనుభూతి ఎనిమిదేళ్ల ఓ తియ్యని బాధ నేడు కరిగిపోతుంది కరిగే కొవ్వోతిల ఆ చిమ్మ చీకటిని వీడాలని అనుకోని ...! ఈ కన్నీరు కారి కారి మనసు కి ఓ ఆహ్లాదాన్ని గుండె బరువుని దించింది. ప్రియ ... నిన్ను నేను మరిచిపోవలనుకుంటున్న... ఇది నాకేమాత్రం సబ్బాబు కావట్లేదు... శ్రీ...!

సూర్యుడు వెలుగు పంచుతాడనుకోని కాపలా ఉంటాడని అనుకుంటే అస్తమించాడు చీకటి తెరలను నా ఎదుట నిలిపి అనుకున్నా ఎప్పటికైనా ఆ సూర్యుడు వస్తాడని , వేలుగునిస్తాడని నిడురపోయి లేచాను కళ్లు మిరుమిట్లు గొలిపే వెలుగులతో ఉన్నాడు సూర్యుడు కళ్ళ ముందు అనుకున్నా ఇది ఒక క్షణమని వెన్నెలలో జాబిలి వలె మంచు కురిపిస్తున్నాటు చంద్రుడు ఉదయించాడు అనుకుంటే పగటి ద్రిస్టి చుక్కల మిగిలాడు సూర్యుని తాపానికి అనుకున్నా ఎప్పటికైనా ఆ చంద్రబింబం వస్తుందని , ఆ వెండి మెరుపులు మెరుస్తాయని , అలసి సొలసి అనుకున్నా ఇది ఒక నిమిషమని కోయిల రాగాలు తీసింది , చెట్లు చిగురులు తొడిగాయి , నెల కళకళలాడింది , పాచిక పైరు తుళ్ళి తుళ్ళి ఆడింది నవ వసంతం వచిందనుకున్న , ఎండలు ముదిరాయి వాన వస్తుందనుకున్న , జల్లే కురిపించి అలసటే మరిపించావు అనుకున్నా ఇది ఒక మాసమని వెచ్చగా పలకరించి మనసు దోచి ఆపై ఉప్పెన తో హింసించి వేల్లిపోయావ్

నిన్ను కలసిన ఆ క్షణం నుండి నేనెవరినో ఐపోయాను నిన్ను కలసిన ఆ క్షణం నుండి కలలు నీవే కంటున్నాను నిన్ను కలసిన ఆ క్షణం నుండి కాళిదాసు లా కవితలు రాసేస్తున్నాను నిన్ను కలసిన ఆ క్షణం నుండి నన్ను నేనే మరిచిపోతున్నాను నిన్ను కలసిన ఆ క్షణం నుండి నా మాటలు నాకే వింతగ అనిపిస్తున్నాయి నిన్ను కలసిన ఆ క్షణం నుండి మదిలో ఏదో తెలియని ఆనందం పొంగుకోస్తున్నది

तुम्हें भूल जाने का मन नही करता हमारा दिल भूल भूलैः में भटक रहा है क्या कहें मेरा दिल तो इस अंतरजाल में खो गया है आज से करीब आठ साल बीत चुके हैं लेकिन मेरा प्यार तुम्हारे लिए न जाने क्यूँ इतना सता रहा है याद तेरी जब जब आ जाती है तो मुझसे रहा न जाता है ओ सनम कैसा जादू सा फ़ैल गया है यह सुनेहरा आस्मां मेरी हर खुशियों में तुम नज़र आ रही हो॥ कैसे छुटेगा पता नही जिसके लिए मैंने सात साल गुजारे घुट घुट कर जीया आज के दिन की याद आए तो तन मन सब कांप उठता है ओ सनम मैं कितना परेशान हूँ ज़रा इन पंक्तियों को देख कर पता चलेगा जिस तरह आसमान और भूमि एक से दूर नही हो सकती उसीकी तरह जितनी भी दूरी में हो तुम तेरी भलाई ही चाहा हूँ यह प्यार एक अँधेरा नही उजाला है जिसे तुमसे ही मैंने सीखा उस दिन का जो घटना घटा उससे न जाने कितना ही बदल गया हूँ लेकिन तेरी याद में जो कवितायें शुरू हुई है चलते रहेगी बस मैं खुशनसीब हूँ जिसने तुम्हारे जैसे एक नेक इंसान से साथी न सही दुश्मन ही बनकर अपनी राहो में खो गया मेरी जीवन में आज से आठ साल पहले की घटना की याद करते हुए लिखी गई कविता है इस कविता ...

కనులు అలసిపోయాయి నీ రాక కై చూసి చూసి కనులు అలసిపోయాయి నీ రాక కై చూసి చూసి నిటుర్పుల సెగలు భగ భగ మండాయి నీ కై వేచి వేచి నిటుర్పుల సెగలు భగ భగ మండాయి నీ కై వేచి వేచి రాలేదు ఐన నువ్వు నా మొరలాలకించి వచేవ ఇంక ఎప్పుడు ? స్వాతి చినుకు కోసం వేచి ఉన్నా చకోరి పక్షి లా ... ఎండనక వాననక నీ రాక కై ఎదురు చూస్తూ ఉంటా

Life is like a lonely moon in a bizarre sky Life is like a hot sun far far away Life is like a river with emotional banks Life is like a flywheel with hard cranks Life is an event dramatized first and story follows Life is a tick of a clock with happys and sorrows Life is a train with co-passengers but no tracks Life is a whip that won't hurt but cracks Life is what not, that can be defined out in this nature Life is a bridge which has satire and also subtle humor Life is a dictionary with lots of words and rumour This short span which allures out the situations of curvature

Dr. Sarvepalli Radha Krishnan's Birthday is celebrated all over India as "Teacher's Day", Sir Radha Krishnan was himself a teacher, who was very dedicated and was a person of high spirits and was respected fir his punctuality. He had one dream of making India into the most powerful booming country and had foreseen the development that India could become a super power in a very less time. He was the person who will be remembered for years together for his dedication towards development of Indian Studies and Indian Nation as a whole, as he thought, "Development of a person is Development of a Nation" Happy Teachers Day to all my teachers, Lecturers, and also those who taught me how to be in my life.

हो तुम इस धरती पर मेहमान दिन दो दिन के पर लगा लिए हो धागे बंधन के इस जीवन में जो कुछ भी तुमने पाया है जरूर किसी न किसी दिन दूसरे का हो जायेगा पर ओ पथिक साथी दे तुम इतनी भला सबको की कितनी भी दूर तुम हो लगे इन लोगों को की एक दिन जरूर तुम वापस आओगे अपनों से मिलने तब तक ऐ पथिक छोड़ जा तुम अपने राह पर फूलों के पथ मुश्किलें सब लोग झेलते रहे है और झेलते रहेंगे पर इन्ही मुश्किलों से सामना करने का वादा दे चल तुम काश किसी दिन तेरी तो याद करेगी दुनिया ओ राही कुछ अपनों के लिए सपने रख जा इस सुनसान सागर की लहरों में डूबा हुआ है ये संसार ज़रा इनको तैरना सिखा जा वक्त आए न आए याद रहेगी इन्हे ओ राही जिस दुःख को तुमने झेला है उसे और फैलना न दे ओ पथिक इस दुनिया के कुछ मासूम पलों की कद्र करता जा कुछ अपने हुए कुछ पराये पर इस धरती पर कितने ही कुछ ऐसी चीजे है जिनका मूल्य ही अनमोल रहा है ! ओ राही जब धरती को अपने पेड़ पौधों से नफरत नही तो फ़िर इस मनुष्य नफरत की आग में जलना क्यों चाहता है दिखाना है तो कुछ थोड़ा मुस्कराहट देते जाओ

Life is a vicious cycle, and people are more concerned about this. Since the early civilizations, man started thinking about food, he gathered all kinds of things which he came across and used it /them for a living. As time passed by, the wooden wheel turned into an iron one, the dog once he tamed had now become a pet, he did not stop there as time told him not to stop at anything as long as you achieve something great, something unacheivable by the other. This had led to more civilized way of living, living in colonies grew friendship, happiness, a share of all the things including the knowldge factor grew up. Then the time was same, it told to move as far as one can go. Altered by the fact, he went to the journey and had made fine things (Gadgets and tools) which he can make use of when required. He explored places, people, their cultures, the iron wheel now became a rubber one, even then he did not stop as the time told him, yes.. You are on the verge of the new era but you haven...

ऐ जिंदगी जो है पल दो पल की याद किया जाए तो कुछ पल याद आ जाए पर नफरत की आग से रहो दूर जो जलाए दूसरों को कम ख़ुद को जलाए ज्यादा इसी होनहार आगों की लपटों में जिया जाए तो क्या इसे जीना कहेंगे ? इस बिरंगी जिंदगी के हर एक पल को रंगीन बनाओ ज्यादा न हो सही थोड़ा कुछ अपना इस देश के लिए करते जाओ याद न रहेगा चेहरा लेकिन पीडियाँ याद रखेगी तुम्हारे वादे यारा स्नेह से बढकर इस जीवन में पाये तो क्या पाये

GREAT 6 MORALS Do you know the Relationship between two eyes? 1) They blink together, 2) They move together, 3) They Cry together, 4) They see things together 5) They Sleep together 6) BUT They never see each other THAT'S FRIEND SHIP

నీలాల కనులు ఏడుస్తాయి కాని ఈ లోకం వెలుగులు చూపిస్తాయి నీలాల కనులు ఏడుస్తాయి కాని కలలు తెప్పిస్తాయి కన్నుల కాంతి తో ఈ లోకం లో అన్ని కనిపిస్తాయి భ్రమలన్ని నిజంగా , నిజమే ఓ భ్రమలా తోస్తాయి జీవితానికో అర్ధం పరమార్థమే ... జీవితాన్ని అర్థం చేసుకోవడమే దాని అంతరార్ధం ఇన్ని వెలుగులు చూపిస్తున్న సూర్యూనికే తప్పలేదు గ్రహణం అల్ప జీవులం మనం దీన్లో అంతరార్ధం గ్రహించగలం ఎంతటి వారికైనా బాధలు తప్పవు ఈ లోకాన వాటిని భరించలేని వాడు ఎన్నటికి జీవితం లో పైకి రాలేదు వాటన్నిటిని అధిగమించే వాడే ఈ లోకానికే రారాజు పట్టుదల ధైర్యం కలసి మేలసిననాడే అసలైన విజయోత్సవం అదే మన జీవిత రహస్యం అదే చీకటిని చీల్చే అరుణోదయ కిరణం మన సార్థకత కి లేవు కళ్ళేలూ జీవితానికివ్వు ఒక మంచి అర్థం దేవుడు మనకి అన్ని ఇచ్చాడు నమ్మకం మనం ఆ దేవునికి ఇవ్వాలి ఏనాటికైనా గెలుపును సంధించాలనే ఆలోచన సార్థకం అవ్వాలి అదే మనం మన దేవునికి ఇచ్చే అసలు సిసలైన నీరాజనం