Skip to main content

నా గుండె ఏనాడో పగిలింది

ఇమేజ్ కర్టసీ: వర్త్ 1000

నా గుండె ఏనాడో పగిలింది 
అందులోని నా ప్రేమ ఇంకా పారుతూనే ఉంది 

నా గుండె ఏనాడో పగిలింది 
అతికించినా అతకనంతగా ముక్కలు ముక్కలుగా 

నా గుండె ఏనాడో పగిలింది 
బహుశా నీ గుండె చప్పుడు విని బ్రతికున్ననేమో అనిపిస్తుంది 

నా గుండె ఏనాడో పగిలింది 
పగిలిన ముక్కల్ని ఏరుతున్నాను , అన్ని ముక్కల్లో నీ జ్ఞాపకాల వీచికలే 

నా గుండె ఏనాడో పగిలింది 
సైబోర్గ్ గుండెలో భావాలు ఎన్ని నింపినా స్పందన లేకుంది

నా గుండె ఏనాడో పగిలింది
కన్నీటి సంద్రమే నా కళ్ళముందు కదలాడింది

నా గుండె ఏనాడో పగిలింది 
స్వచ్చమైన నీ ప్రేమ పొందలేక విలవిల్లాడిపోయింది 

నా గుండె ఏనాడో పగిలింది 
వెన్నెల రేయి కూడా ఎర్రని ఎండగా మారిపోయింది 

నా గుండె ఏనాడో పగిలింది  
ఓ రోజా మొక్క అందునుండి ప్రాణం పోసుకుంది 

బహుశా అదే మన ప్రేమపు చివరి చిహ్నమో ఏమో

Popular posts from this blog

Telugu Year Names

(1867,1927,1987) Prabhava ప్రభవ (1868,1928,1988) Vibhava విభవ (1869,1929,1989) Sukla శుక్ల (1870,1930,1990) Pramodyuta ప్రమోద్యూత (1871,1931,1991) Prajothpatti ప్రజోత్పత్తి (1872,1932,1992) Aangeerasa ఆంగీరస (1873,1933,1993) Sreemukha శ్రీముఖ (1874,1934,1994) Bhāva భావ (1875,1935,1995) Yuva యువ (1876,1936,1996) Dhāta ధాత (1877,1937,1997) Īswara ఈశ్వర (1878,1938,1998) Bahudhānya బహుధాన్య (1879,1939,1999) Pramādhi ప్రమాధి (1880,1940,2000) Vikrama విక్రమ (1881,1941,2001) Vrisha వృష (1882,1942,2002) Chitrabhānu చిత్రభాను (1883,1943,2003) Svabhānu స్వభాను (1884,1944,2004) Tārana తారణ (1885,1945,2005) Pārthiva పార్థివ (1886,1946,2006) Vyaya వ్యయ (1887,1947,2007) Sarvajita సర్వజిత (1888,1948,2008) Sarvadhāri సర్వధారి (1889,1949,2009) Virodhi విరోధి (1890,1950,2010) Vikruti వికృతి (1891,1951,2011) Khara ఖర (1892,1952,2012) Nandana నందన (1893,1953,2013) Vijaya విజయ (1894,1954,2014) Jaya జయ (1895,1955,2015) Manmadha మన్మధ (1896,1956,2016) Durmukhi దుర్ముఖి (1897,19...

కాలం

 కాలం కంటే గొప్పది లేదు. భయం కూడా కొట్టుకు పోతుంది, బాధ కూడా మటుమాయం అవుతుంది. కాని వాటి గురించి తెలిసి కూడా లేనిపోని జంఝాటాలకు తావు ఇస్తుంటాము. భయాన్ని ఉసిగొల్పి ఊరకనే భీతి చెందుతూ మానసికంగా సంతులనం కోల్పోయిన వారమౌతాము.

అంతే ఏమో

 డబ్బుంటేనే నన్ను గౌరవిస్తావా, వ్యాపకముంటేనే నా మాట వింటావా అంటే నన్ను మనిషిగా ఏరోజు భావించలేదా, అంటే నా ఆస్తి తప్ప నా ఉనికితో సంబంధం లేదా.. అనగా అవసరాలకు తప్ప బంధానికి నువ్విచ్చే విలువ శూన్యం.. అలా ఐతే నేను ఉంటున్నది కుటుంబం కాదు అరణ్యం